داشت که میلگردهای قائم باید در داخل پی قلاب شوند.

شکل ‏324: روکش بتنی سطوح درونی؛روکش توسط سقف قطع می شود اما کلاف های قائم با سوراخ کردن سقف امتداد می یابند.

تقویت با استفاده از پشت بند:
برای مهار بندی دیوارهای طویل،که در ساختمانهای طویل با پوشش خرپا وجود دارند،می توان با افزودن ستون هایی، خرپاها را به صورت قاب درآورد.این ستون ها باید به دیوار به خوبی متصل شوند.روش ساده تر این است که از پشت بندهای آجری که توسط سنگ های کلید مطابق شکل (3-25) به دیوار اصلی متصلند استفاده گردد.این پشت بندهابه طرف خارج ساختمان اضافه می گردند.دیوارهای خشتی وگلی را می توان با استفاده از دیوارهای حائل ذوزنقه ای مطابق شکل (3-26) در مقابل زلزله تقویت کرد.در هر یک از گوشه های ساختمان دو دیوار حائل (یکی در جهت طول و دیگری در جهت عرض ساختمان) باید ساخته شود.
اندازه و شکل دیوارهای حائل باید مطابق شکل (3-27) باشد.عرض این دیوارها باید حداقل 500 میلیمتر و طول آنها در بالای دیوار باید حداقلل 200 میلیمتر باشد.اگر ارتفاع دیوار h باشد، طول آنها در پای دیوار باید2/h باشد.پی دیوار حائل باید در همان تراز پی دیوار اصلی قرار داده شود.
ساختمان های خشتی گنبدی را نیز می توان به وسیله دیوارهای حائل تقویت نمود.شکل های (3-28) و (3-29) تصاویر یک ساختمان آجری را در طبس نشان می دهد که به طور نسبی در زلزله صدمه کمی دیده است.علت این امر وجود ستون هایی مایل در اطراف ساختمان بوده که به صورت مهارهایی ساختمان را در مقابل ارتعاشات افقی تقویت نموده است. این مثال نشان می دهد که اگر مهندس یا معمار درک درستی از رفتار ساختمانها در زلزله داشته باشد او می تواند یک طرح ابتکاری برای ساختمان بدهد که در مقابل زلزله نیز مقاوم باشد.

شکل ‏325تقویت دیوارهای طویل با افزودن پشت بند آجری

شکل ‏326تقویت دیوارهای خشتی وگلی با استفاده از دیوارهای حائل ذوزنقه ای

شکل ‏327: دیوار حائل

شکل ‏328: ساختمان آجری در طبس

شکل ‏329: ساختمان خشتی

تقویت با استفاده از پیش تنیدگی
فشار در جهت افقی که توسط آرماتورها یا کابلها پیش تنیدگی[21] ایجاد شود می تواند علاوه بر اینکه مقاومت برشی دیوار را بالا برد، باعث تقویت اتصالات دیوارهای قائم نیز گردد.شکل (3-30)
راحت ترین روش برای ایجاد پیش تنیدگی افقی در دیوارها، قرار دادن دو میلگرد فولادی با مقاومت زیاد بطور افقی و موازی با یکدیگر در دولبه دیوار و کشیدن آنها توسط جک یا تیفور است و سپس با مهره های مخصوص آنها را روی ورق های فولادی تثبیت می کنند.لازم به ذکر است که با پیش تنیدگی افقی نسبتا ضعیف حدود یک کیلو گرم بر سانتیمتر مربع در سطح قائم دیوار می توان به بهترین نتیجه رسید. پیش تنیدگی برای تقویت ومهار کردن تیرهای سر در بکار رفته در بین دو ردیف بازشو، در حالتی که دال صلب وجود ندارد، نیز می تواند مفید باشد.

شکل ‏330: تقویت با استفاده از پیش تنیدگی

آسیب های وارد به اتصالات:
فروریختگی گوشه
عملیات تعمیر و تقویت[22] یک گوشه فرو ریخته دیوار را می توان با بکار بردن یکی از روشهای زیر به انجام رساند:
-مهار و تقویت یابرچیدن سقف
-برداشتن سنگهای اضافی از پیرامون سطح آسیب دیده
-آماده سازی سطح اتصال و بازسازی دقیق
دقت اصلی باید معطوف به عملکرد صحیح اتصالات قسمتهای بازسازی شده دیوار و برروی سطوح تماس مربوط گردد. در صورتی که، کلاف تقویتی گوشه دیوار آسیب دیده باشد، بایستی تعمیر گردد، واگر چنین نباشد، بایستی این کلاف که به منزله عامل تقویتی عمل می کند به دیوار اضافه گردد.شکل (3-31 و 3-32)
در این قبیل موارد، قالب بندی و بتن ریزی ستونی از بتن آرمه، برای گوشه ها، می تواند در صورتی که از نظر اقتصادی توجیه شده باشد مورد استفاده قرار گیرد.
کلاف تقویتی بتن آرمه بایستی به این نوع اعضای آسیب دیده اضافه گردد، به ضخامت 150 تا 200 میلیمتر، با حداقل آرماتور 16Ø4 وخاموتهای 6Ø در فاصله 200 میلیمتری. (شکل 3-33)

شکل ‏331فرو ریختگی گوشه

شکل ‏332: فرو ریختگی دیوار

شکل ‏333: کلاف تقویتی بتن آرمه

انفصال وجدایی دیوارهای متصل به یکدیگر
همانطور که در شکل (3-34) نشان داده شده است، تعمیر یا تقویت اتصالات ترک خورده گوشه دیوار می تواند به نحو مؤثری توسط پیچ کلاف انجام پذیرد.
برای تعمیر و تقویت دیواره های متصل به یکدیگر، که بر اثر آسیب وارده از هم جدا شده اند، به کار بردن روشهای زیر ممکن است مؤثر باشد.

شکل ‏334: اتصال دیوار بهم

وصله کردن سنگها(داخل و خارج)[23]
برداشتن سنگها یا آجرهای مجاور اتصال که با شماره های «1» و«2» علامت گذاری شده اند و قرار دادن سنگ یا آجر جدید،که با شماره «3» نشان داده شده و برای هر دو دیوار مشترک است. این عضو مشترک ساختمانی در درون دوغاب سیمان پرمایه (از داخل و ازخارج) در فواصل حدود 500تا 1000 میلیمتر از یکدیگر قرار داده می شود.
-شکاف های ایجاد شده مابین دو دیوار با دوغاب سیمان پرمایه درز بندی می شود.
-یک تور سیمی در هر دو طرف داخلی و خارجی دیوارها متصل و سپس با دوغاب سیمان اندود کاری می شود.
-ایجاد یا تعمیر کلاف تقویتی بتن آرمه در مرحله آخر انجام می شود. شکل (3-36)

قالب بندی وبتن ریزی ستون
برداشتن سنگها از سطح اتصال و قالب بندی و بتن ریزی ستون بتن آرمه (حداقل آرماتور گذاری 16Φ4، خاموت 6Φ در فاصله 200 میلیمتری) کلاف تقویت
ی بتن آرمه باید ایجاد و یا در صورت وجود، تعمیر گردد.
در روشهای متنوع دیگر از کلاف تقویتی بتن آرمه[24] و پوششهای جزئی و موضعی در اتصالات دیوار استفاده می شود.شکل (3-37)

شکل ‏335: تعمیر کلاف تقویتی

شکل ‏336: کلاف تقویتی

نصب میلگرد کلاف
میلگردهای کلاف می توانند در هر دوطرف داخل و خارج دیوارها نصب گردند، بستن این نوع کلافها توسط پیچها و آچار قابل تنظیم انجام می گیرد که در نهایت منجر به ایجاد کاربری مجدد دیوارها و بست گوشه ها می گردند. سطح خارجی میلگردهای کلاف بایستی توسط رنگ روغن پوشانیده شود.شکل(3-38)

شکل ‏337: میلگرد کلاف

نصب صفحات فولادی
به عنوان یک روش جایگزینی، صفحات فولادی ( mm 80 PL) [25]را می توان با فرو بردن دوغاب سیمان پرمایه مابین لایه های سنگی-آجری مورد استفاده قرار داد.این قبیل صفحات می توانند در تقویت گوشه ها خیلی مؤثر باشند اما نمی توانند موجب عقب بردن دیوارها و رساندن آنها به حالت قائم گردند.سپس درزها،درزبندی شده وسطوح با یک توری سیمی واندود مناسب به نحوی که دربالا ذکر گردید پوشش داده می شوند.شکلهای (3-39 و 3-40)

شکل ‏338: نصب صفحه فولادی برای تقویت گوشه

شکل ‏339: صفحه فولادی برای پیوند در دیوار

تقویت پی
عملیات مرمت و تقویت فونداسیون متشکل و [26] از نظر اقتصادی گران می باشد و با افزودن پی جدید یا اصلاح خاک زیر پی انجام می گیرد.
در صورت بروز شرایط ذیل تقویت فونداسیون ضروری می باشد:
-نشست زیاد فونداسیونها به علت شرایط نامطلوب خاک
-بروز خرابی فونداسیونها به علت وقوع زلزله
-افزایش بار مرده ساختمان به علت تقویت سازه
-افزایش بار طراحی زلزله به علت تغییرات ایجاد شده در آئین نامه رایج ویا به علت افزایش سختی ساختمان پس از تقویت آن.
-لزوم افزایش سطح فونداسیون به پی موجود را علت افزایش طبقات ساختمان.
جهت تقویت فونداسیون موجود و بالا بردن باربری آن باید ابعاد پی موجود را افزایش داده و تنشهای اضافی را که به لحاظ افزایش بار به خاک اعمال می شود، به طور یکنواخت در سطح فونداسیون اضافه شده توزیع نمود. چگونگی این امر در مورد فونداسیون ستون زره پوش شده قابل تصور می باشد. شکل(3-41)
زره فونداسیون که آنرا تاتراز زیرین دربر می گیرد از لحاظ انتقال نیروهای مورب (در قسمت فوقانی فونداسیون) به خاک نقش بسیار مهمی را ایفا می کند.بنابراین باید آن را بنحو مطلوب مسلح نمود و مهار کافی و روی هم آمدگی میلگردها را رعایت نمود.
در صورتی که دیوارهای برشی یا اعضای مشابه به سازه اضافه شوند (شکل 3-42 و 3-43) احداث فونداسیون جدید ضروری است ودقت ویژه ای باید جهت ایجاد پیوستگی میان فونداسیون موجود و جدید مبذول گردد تا کل سیستم هماهنگ عمل کند.
مهار آرماتورهای قائم اصلی در فونداسیون بسیار مهم می باشد. بدین منظور می توان آرماتورها را در سوراخهای ایجاد شده در پی موجود به وسیله اپوکسی مهار نمود.راه حل دیگر استفاده از آرماتورهای مورب و مهار آنها در فونداسیون می باشد.
جهت نصب آرماتورهای مورب می توان آنها را به ورقهای فولادی (شکل3-43) جوش نمود.جهت مقابله با هر گونه عدم تعادل در مؤلفههای غیر محوری نیرو در آرماتورها می توان آنها را با تنگ به هم بست.
اصللاح خاکهای ریزدانه می تواند با تزریق دوغاب جهت متراکم نمودن آنها صورت پذیرد. در صورتی که نفوذپذیری خاک نسبتا بالا باشد، می توان از روشهای شیمیایی جهت افزایش چسبندگی و مقاومت آن استفاده نمود.
اضافه نمودن کلاف به فونداسیون می تواند از طرفی بر باربری فونداسیون افزوده و از طرف دیگر باعث یکپارچگی فونداسیون گردد. یکی از طرق اضافه نمودن کلاف در شکل (3-41 و3-42) نشان داده شده است.
ممکن است هیچگونه آرماتورگذاری در پی قبلی نباشد.در این حالت می توان بوسیله پروفیل های فولادی (تیرآهن-ناودانی-نبشی-میلگرد-چهارسو) که در اطراف ستون پشت تاپشت وکمربندی کشیده می شود در محل برخورد با بال تیرآهن ستون بطوراصولی و با ضخامت بیشتر از یک سانتیمتر جوشکاری زنجیره ای انجام گردد.شکل (3-43)

شکل ‏340: تقویت پی

شکل ‏341: تقویت پی

شکل ‏342: تقویت پی

رعایت نکردن مسائل فنی در پی ها به مراتب بیشر از سایر قسمتهای ساختمان می باشدوتنها دلیل آن هم به سبب پوشیده شدن پی پس از کرسی چینی کف ساختمان است.پی ساختمان های آجری معمولا شفته آهکی همراه با سنگ است که مقاومت نسبتا خوبی در مقابل نشست دارد.ولی در سازه های غیرمهندسی پی ها به اندازه کافی و مناسب جهت رسیدن به زمین بکر به منظور قابلیت تحمل تنش پیش بینی شده حفاری نمی شود.این مشکل در ساختمانهای بنایی موجود باعث ایجاد نشست و سپس ترک می کند.
در صورت مشاهده ضعف پی در اثر بارهای قائم می توان به روش زیر پی را تقویت کرد:
1- غرق نمودن شالوده در بتن
برای تقویت می توان پی را بطور کامل در بتن غرق کرد.باید توجه داشت که دونیمه راست و چپ باید در فواصل معین با بریدن دیوار آجری به هم وصل شوند.شکل (3-45)
2- تزریق بتن به زیر پی
چنانچه ساختمان در اثر بارهای قائم نشست نامتقارن داشته باشد، اعمال می شود. روش کار به صورت زیر است:
1- چنانچه ارتفاع پی مشخص نباشد سطحی از کف سازی برداشته می شود تا ابعاد مشخص گردد.
2- به فاصله هر دو متر، دو متر و یا در اندازه های کمتر خرطومی تزریق بتن به طور مورب در سطح زیر پی رانده می شود.شکل (3-45)
3- بتن رقیق که مواد ترکیبی آن شامل ماسه بادی نرم و سیمان با عیار با
لا 400 تا 450 کیلوگرم بر متر مکعب است و مخزن ماشین به وسیله دستگاه تخلیه می گردد.
4- به وسیله تراکم هوا بتن از مخزن در لوله های خرطومی فشرده می شود. این فشردگی سبب نفوذ بتن رقیق در سطح زیر پی می گردد.
5- چنانچه از دستگاههای مضاعف در دو طرف پی استفاده شود عمل تزریق از دو جهت پی مقاومتی در زیر پی بوجود می آورد.
6- عمل بتن ریزی وتزریق آنقدر ادامه پیدا می کند تا بتن در لوله ها و مخزن پس بزند.

شکل ‏343: اضافه کردن کلاف

شکل ‏344: تزریق بتن در زیر فونداسیون

شکل ‏345: تزریق دوغابه

باروش فوق در زیر فونداسیون پی صفحه ای گسترده ای به وجود می آورد که از نشست بنا جلوگیری می کند.
روشهای دیگری نیز برای تقویت پی وجود دارد: از قبیل ایجاد شناژ در زیر پی و… که در ساختمانهای بنایی مقرون به صرفه نمی باشد و در اینجا از ذکر آن خودداری می شود.

تیرآهن کنسول (بالکن)
در آیین نامه ها پیش آمدگی کنسول بین 110 تا 120 سانتیمتر است.تعیین نمره تیرآهن به کمک محاسبات انجام می شود ولی

 
دسته بندی : پایان نامه ها

دیدگاهتان را بنویسید