عنوان کامل پایان نامه :

 مطالعه تأثیر سرمایه فکری بر مدیریت سود

قسمتی از متن پایان نامه :

2-2-2) تعریف سرمایه فکری

به راستی سرمایه فکری چیست و علت توجه و تمرکز سازمانها برای شناسایی و اندازه گیری آن به چه علت می باشد ؟

آیا ترازنامه می تواند ارزش واقعی یک شرکت یا سازمان را مشخص نماید ؟ آیا جایگاهی در ادبیات گزارشات مالی در خصوص حلقه اصلی خلق ارزش یعنی منابع انسانی هست ؟

یکی از عوامل مهم در الگوی رقابتی شرکتها بهره گیری و تربیت نیروهای متخصص، بهره گیری از دانش و تکنولوژی روز در صنعت می باشد، لذا عامل تبدیل منابع به حداکثر ارزش همان حلقه ارزش آفرین در سازمانهاست. ادبیات حسابداری این مفهوم را به عنوان سرمایه فکری می شناسد. سنجش کمی سرمایه فکری سازمانها به معنای اندازه منابع ارزش آفرین در سازمان می باشد و این خود نشاندهنده ارزش سازمان می باشد لذا ضرورت اندازه گیری سرمایه فکری برای سازمان و گزارشگری آن برای ذینفعان بر اندیشمندان عرصه مالی پوشیده نیست. در مورد سرمایه فکری، تعریف مشترکی وجود ندارد و پژوهشگران تعاریف گوناگونی ارائه داده­اند، که در ادامه به بعضی از آنها تصریح خواهد گردید:

  • سرمایه فکری، دانش، اطلاعات، اموال دانشی و تجربیاتی می باشد که با بکارگیری آنها می­توان تولید ثروت نمود. این سرمایه جمع نیروهای فکریست، از اینرو شناسایی آن دشوار و بکارگیری مؤثر آن دشوارتر می باشد.(استوارت، 1997)1
  • سرمایه فکری، زبانی می باشد جهت فکر کردن، صحبت کردن و انجام اقداماتی که به محرک­های درآمد آتی سازمان مربوط می شوند که شامل روابط با مشتریان و شرکا، تلاشهای نوآوری، زیرساختار سازمانی و دانش و مهارت­های کارکنان سازمان می باشد. به عنوان یک مفهوم، سرمایه فکری با تکنیک­هایی همراه می باشد که مدیران را در جهت تقویت مدیریت توانمندتر می‌سازد.(رز و دیگران،1997)2
  • سرمایه فکری پنهان می باشد اما پس از کشف شدن و بکارگیری آن، منابع جدیدی برای سازمان به ارمغان می آیدکه موجب افزایش توان رقابتی و پیروزی خواهد گردید. (بونیتز، 1996)
  • سرمایه فکری واژه‌ای می باشد که به ترکیبی از دارایی نامشهود بازار، اموال فکری، انسانی و زیرساختار اطلاق می گردد که سازمان را جهت انجام وظایفش یاری می رسانند.(بروکینگ، 1997)3
  • سرمایه فکری شامل همه دارایی­ها و فرآیندهایی می باشد که به شکل مرسوم در ترازنامه سازمان مورد توجه قرار نمی­گیرند. همچنین همه دارایی­های نامشهود (نظیر نشان‌های تجاری) و جمع دانش همه اعضای سازمان و تغییر شکل عملی دانش آنها را شامل می­گردد. (رز و دیگران، 1997)
  • سرمایه فکری شامل مواد هوشمند، دانش، اطلاعات، اموال فکری و تجربه‌هایی می باشد که با بکارگیری آنها می­توان تولید ثروت نمود. در نهایت سرمایه فکری، خرد جمعی یا مجموعه‌ای از دانش­های مفید در نظر گرفته می­گردد.(استوارت،1197)
  • سرمایه فکری، پیگیری و بهره گیری موثر از دانش(محصول نهایی) در تقابل با اطلاعات و مواد خام می باشد.(بونیتز، 1998)
  • سرمایه فکری به عنوان یک المان از ارزش بازاری سازمان در نظر گرفته‌ می­گردد.(الویت و دیگران، 1999)[1]
  • سرمایه فکری یک موجودیت پیچیده و گریزان[2] می باشد اما زمانی­که کشف گردد و مورد بهره گیری قرار گیرد سازمان را قادر می­سازد تا با یک منبع جدید در محیط رقابت کند.(بونیتز، 1996)
  • سرمایه فکری به مجموعه منحصر بفردی از منابع مشهود و نامشهود شرکت اطلاق می­گردد. (گوپتا و دیگران[3]،2001)
  • سرمایه فکری یک ماده فکری می باشد که جمع­آوری و شکل­بندی شده و برای تولید دارایی­هایی با ارزش­ بیشتر مورد بهره گیری قرار می­گیرد.(کلین و دیگران[4] ، 1994)
  • سرمایه فکری مجموعه­ای از اطلاعات و دانش کاربردی برای خلق یک ارزش در سازمان می باشد. (ادوینسون و دیگران[5]، 1997)
  • سرمایه فکری دانش سازمانی وسیع و گسترده ای می باشد که برای هر شرکت منحصر بفرد می باشد و به شرکت اجازه می­دهد تا بطور پیوسته خود را با شرایط در حال تغییر و تحول انطباق دهد. (موریسن[6]، 1998)
  • سرمایه فکری جریان دانش در درون شرکت ها می باشد. (دایرکس و کول[7]، 1989)
  • سرمایه فکری مجموعه­ای از دارایی­های دانش محور می باشد که به یک سازمان اختصاص دارند و در زمره ویژگی­های یک سازمان محسوب می­شوند و از طریق افزودن ارزش به ذینفعان کلیدی سازمان، به گونه قابل ملاحظه­ای به بهبود وضعیت رقابتی سازمان منجر می­شوند(مر، 2004).
  • سرمایه فکری اصطلاحی برای ترکیب دارایی ناملموس بازار، دارایی فکری، دارایی انسانی و دارایی ساختاری می باشد که سازمان را برای انجام فعالیت­هایش توانمند می­سازند(بروکینگ و دیگران1، 2001).
  • سرمایه فکری جمع همه چیزهایی می باشد که افراد سازمان می­دانند و برای سازمان در بازار، مزیت رقابتی ایجاد می کند(استوارت، 1991).
  • سرمایه فکری دانشی می باشد که قابل تبدیل شدن به ارزش باشد.(ادوینسون2،1991)
  • پس از دید حسابداری دارایی های فکری مانند حق اختراع یا اموال فکری دارای مانده ی بدهکار می باشد در حالی که سرمایه فکری جمع ثروت بنگاه می باشد که در دارایی فکری سرمایه گذاری شده می باشد ودارای مانده ی بستانکار می باشد (ویدا مجتهد زاده، 1381).

در پایان بایستی گفت که پیدایش اقتصاد دانش محور باعث افزایش اهمیت سرمایه فکری به عنوان یک موضوع تحقیقاتی شده می باشد. اکنون زمان مناسبی برای انجام تحقیقات در زمینه سرمایه فکری می باشد. امروزه جامعه محققان سرمایه فکری در جایگاه مهمی قرار دارند. این محققان از سال‌ها پیش نبرد و مبارزه‌ای را برای قبولاندن اهمیت سرمایه فکری آغاز نموده و سمینارها و مقالات و کتب زیادی را در این زمینه ارائه کرده‌اند و بیشتر کوشش‌های صورت گرفته در زمینه توسعه چارچوب سرمایه فکری بوده می باشد. اکنون این ضرورت به وجودآمده می باشد که آنها بر روی اندازه‌گیری و مدیریت و افشاء آن تمرکز کنند. بایستی گفت که موضوع علم سرمایه فکری یک موضوع بین رشته‌ای می باشد و در بر گیرنده علوم مختلفی مانند حسابداری، مدیریت دانش، اقتصاد و مدیریت منابع انسانی و… می باشد. هر چند امروزه این اعتقاد هست که مطالعه سرمایه فکری بیشتر به عنوان یک هنر توصیف می گردد تا یک علم و در بر گیرنده عوامل روانی و خلاقیت می باشد و بیشتر شامل ادغامی از مطالعات رفتاری (رفتارهای مشتری و سازمانی) می باشد (لیم ودیگران3، 2004).

1 Stewart

2 Roos et al

3 Brooking,

[1] Olve et al

[2] Elusive

شما می توانید مطالب مشابه این مطلب را با جستجو در همین سایت بخوانید

[3] Gupta et al

[4] Klein et al

[5] Edvinsson et al

[6] Mouritsen

[7] Dierickx and Cool

1 Brooking et al

2 Edvinsson

3 Lim et al

سوالات یا اهداف پایان نامه :

 سئوالات پژوهش:

سئوال اصلی پژوهش :

آیا بین سرمایه فکریو مدیریت سود ارتباط معناداری هست؟

سئوالات فرعی پژوهش:

  • آیا بین ضریب سرمایه انسانی و مدیریت سود ارتباط معناداری هست؟
  • آیا بین ضریب سرمایه ارتباطی و مدیریت سود ارتباط معناداری هست؟
  • آیا بین ضریب سرمایه ساختاری و مدیریت سود ارتباط معناداری هست؟

مطالعه تأثیر سرمایه فکری بر مدیریت سود

پایان نامه - تز - رشته حسابداری