7 سرطانی که قابل درمان است

: معرفی سرطانایی که قابل درمان هستن

نمونه ورداری انجام می دید، یه هفته بعد به مطب دکتر می رید و این جمله خوفناک رو می شنوین: «شما سرطان دارین!». این یکی از تعیین کننده ترین لحظات زندگیه که خیلی سریع شما رو به فکر شیمی درمانی، پرتودرمانی و یا مصرف داروهای دیگه میندازه. اندازه گسترش سرطان در سالای گذشته زیاد شده، با این حال همه سرطانا کشنده نیستن و بعضی خیلی راحت درمان می شن.

با اینکه هیچ تضمینی در قبال بهبود کامل وجود نداره، خیلی از پزشکان فکر می کنن که می تونن سرطان شما رو درمان کنن. پزشکان واسه تعیین احتمال باقی موندن مریض از اندازه باقی موندن ۵ ساله استفاده می کنن. این اندازه به درصد آدمایی اشاره داره که ۵ سال پس از تشخیص با هیچ گونه نشونه هایی مواجه نمی شن. البته ممکنه مریض بر اثر سرطان بمیرد یا سلولای سرطانی در بدنش شروع به رشد کنن، اما شانس بهبودی داره.

 1. سرطان دهانه رحم

اندازه باقی موندن ۵ ساله: حدود ۱۰۰ درصد

سرطان دهانه رحم یکی از سرطانای قابل درمانه و خیلی راحت تشخیص داده می شه. واسه این کار از تست پاپ اسمیر کمک گرفته می شه که روی دهانه رحم صورت میگیره. با این حال، اگه سلولای سرطانی در دهانه رحم ظاهر شن، با سرعت بسیار پایینی رشد می کنن. اگه این سلولا در مرحله پیش سرطانی تشخیص داده شن، میشه به روشای جورواجور از رشد و پیشرفت اونا جلوگیری به عمل آورد.

2. سرطان سینه (مراحل اولیه ۰ و ۱)

اندازه باقی موندن ۵ ساله: ۱۰۰ درصد

سرطان سینه دو مرحله داره: کارسینوم مجرایی درجا یا غیرسرطانی (DCIS) که با پیشرفت سلولای سرطانی در مجاری سینه همراه س؛ و سرطان لوبولار درجا (LCIS)که با رشد سلولای سرطانی در لوبول اتفاق می افته. در مرحله ۱، اگه اندازه تومور کوچیک تر از یه بادام زمینی (۲ سانتی متر یا کمتر) باشه، سرطان قابل درمان هستش و مریض ۱۰۰ درصد شانس باقی موندن داره.

3. سرطان بیضه

اندازه باقی موندن ۵ ساله: ۹۵٫۳ درصد

پزشکان می تونن سرطان بیضه رو در همون مراحل اولیه و قبل از گسترش تومورها به بقیه نقاط بدن درمان کنن. معمولا، پزشکان از عمل جراحی واسه برداشتن یه یا هر دو بیضه استفاده می کنن. البته در بیشتر بیماران تنها یکی از بیضها ورداشته می شه تا بیضه دیگه کار ترشح هورمون کافی واسه ایجاد رابطه جنسی و تولیدمثل رو رو دوش بگیره. عمل جراحی و ترکیبی از پرتودرمانی و شیمی درمانی به نابود کردن سلولای سرطانی کمک می کنن.

مقاله منتشر شده در مجله انکولوژی بالینی در سال ۲۰۱۴ نشون دهنده اون هستش که درمان سرطان بیضه در سالای گذشته پیشرفت قابل توجه ای داشته. شانس باقی موندن بیماران با تایید داروی شیمی درمانی سیس پلاتین در سال ۱۹۷۸ به شکل زیادی زیاد شد. سرطان بیضه در ۹۵ درصد از موارد قابل درمانه. با این حال، درمان زودتر از موعد معمولی شانس باقی موندن مریض رو تا ۹۸ درصد زیاد می کنه.

4. سرطان پروستات

اندازه باقی موندن ۵ ساله: حدود ۱۰۰ درصد

تومورهای پروستات یا با سرعت پایین رشد می کنن یا اصلا رشد نمی کنن. این تومورها بعضی وقتا بی خطر بوده و احتیاجی به درمان ندارن. خیلی از آقایانی که سرطان پروستات دارن، بدون روبرو شدن با مشکلات جانبی به زندگی عادی خود ادامه میدن. به گفته محققان، شانس باقی موندن مریضایی که جراحی می کنن، با مریضایی که تحت پرتودرمانی و یا شیمی درمانی قرار دارن، فرقی با بقیه افراد نداره. با این حال، انجام عمل جراحی احتمال رشد تومور رو در استخوانا و غدد لنفاوی به نصف کم می کنه.

5. ملانوم

اندازه باقی موندن ۵ ساله: ۹۱٫۵ درصد

بیماران گرفتار به ملانوم شانس باقی موندن زیادی دارن؛ چون این سرطان به آسونی قابل درمانه. شما می تونین پوستتون رو جهت مشاهده هرگونه لکه و سیاهی آزمایش کنین. با این حال، اگه ملانوم به موقع درمان نشه، تومورها می تونن به بقیه نقاط بدن منتقل شده و روند درمان مریض رو سخت و یا حتی غیرممکن کنن. بررسی پوست سر، کیسه بیضه و لای انگشتان دست و پا نقش زیادی در تشخیص خیلی زود ملانوم داره.

6. تیروئید (بسته به نوع بافت)

اندازه باقی موندن ۵ ساله: حدود ۱۰۰ درصد

غده تیروئید که در گردن واقع شده، به تولید هورمونی کمک می کنه که باعث سوزوندن کالری شده و به کنترل ضربان قلب کمک می کنه. پاپیلاری، عادی ترین نوع سرطان تیروئید است که رشد کندی داره. وقتی تومور بزرگ می شه یا تا بافتای مجاور پیشرفت پیدا میکنه، از عمل جراحی واسه برداشتن غده استفاده می شه. و قتی تیروئید ورداشته می شه، مریض باید از دارو استفاده کنه تا جای خالی تیروئید احساس نشه.

7. لنفوم

اندازه باقی موندن ۵ ساله: حدود ۹۵ درصد

معمولا، بعضی از شکلای جور واجور لنفوم در قبال درمان جواب نمی دن، اما لنفوم هوچکین که منشأ سلولای سرطانی از گلبولای سفید خونه، به شکل زیادی قابل درمانه. درمان بیماران در مراحل اولیه در ۹۰ تا ۹۵ درصد از موارد با موفقیت همراه س. با این حال، افراد در مراحل بعدی هم شانس بهبودی دارن.

.

منبع :

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *